جنبه‏ى دوم قضيه، به نظر من از جنبه‏ى اول مهمتر است و آن، سياستهاى پشت‏پرده‏ى اينگونه بيانات است، كه مسأله را براى ما روشن مى‏كند. مسأله‏ى بحران‏آفرينى مذهبى در دنيا، قرار دادن اصحاب اديان مختلف و مذاهب مختلف در مقابل هم، جلوگيرى از همكارى ملتهايى كه داراى عقايد مختلفند، ايجاد جنگ، ايجاد درگيرى و ايجاد بحران، كه اين خواست قدرتهايى است كه ادامه‏ى حياتشان منوط به بحران‏آفرينى است؛ بايد بحران‏آفرينى كنند تا بتوانند مقاصد خبيث خودشان را در ميان جامعه‏ى بين‏المللى دنبال بكنند. من از اين نگرانم كه پشت سر اين بيانات، بدبينى مسلمانان و مسيحيان نسبت به يكديگر، كينه‏ورزى ملتهاى مسيحى و مسلمان با يكديگر، زشت كردن چهره‏ى مسلمين - بخصوص در كشورهايى كه در آنجا در اقليتند؛ مثل كشورهاى اروپايى و امريكا - ايجاد بهانه‏هايى براى سركوب جوامع مسلمان در اين كشورها با اتهام واهى تروريست و امثال اينها فراهم شود. آنچه كه پشت سرِ اين قضيه هست، اين‏جور سياستهاست؛ اين را بايد توجه داشت.

خيلى از ملتها نه مى‏دانند انرژى هسته‏اى چيست، نه مى‏دانند حق مسلّم آنهاست؛ و نه اگر بدانند، مى‏توانند در اين زمينه قدم از قدم بردارند؛ اما ملت ما هم مى‏داند كه انرژى هسته‏اى يك شاخص بزرگ و نمايان براى پيشرفت به تناسب پيشرفتهاى امروزِ علمىِ دنياست كه اگر ملتى نداشت، كلاهش پسِ معركه است؛ و مى‏داند كه اين حق مسلّم آنهاست و اين را شعار مى‏دهند و از ته دل از مسؤولينشان مى‏خواهند؛ و هم مى‏دانند كه كشورشان قادر است بدون اعتناى به ديگران، بدون دراز كردن دست نياز به سوى ديگران، اين حق مسلّم خودش را بگيرد و به دست آورد. اين، خيلى چيز مهمى است. اين، روحيه‏ى ملت ماست؛ اين، اميد ملت ماست.

حالا امريكاييها مثل هميشه دهانشان را باز مى‏كنند، چشمشان را مى‏بندند و هر چه به دهنشان مى‏آيد، مى‏گويند: دنيا با غنى‏سازى ايران مخالف است(!) نه، شماييد كه دنيا را نمى‏شناسيد؛ دنيا را نمى‏بينيد. ملتهاى دنيا كه هيچ، حتى دولتهاى دنيا كه نشانه‏ى آن بيش از صد كشور غيرمتعهد و حدود پنجاه كشور اسلامى است كه در كنفرانس اسلامى و در جنبش عدم تعهد گرد آمده‏اند و چند مجموعه‏ى ديگر كه اكثريت قاطع كشورهاى دنيا هستند، همه طرفدار اين هستند كه انرژى هسته‏اى از انحصار چند قدرت مدعى و طلبگار جهانى بيرون بيايد و ملت ايران را براى اينكه در اين راه شجاعانه ايستاده، از ته دل تحسين و تشويق مى‏كنند.

انتخابات مهم است؛ هم انتخابات خبرگان مهم است، هم انتخابات شوراها مهم است و هم اصل حضور مردم در انتخابات مهم است. انتخابات خبرگان - همان‏طور كه در نماز عيد فطر عرض كرديم - يك ذخيره‏سازى براى ملت و براى آينده‏ى نظام است؛ مثل صندوق ذخيره، كه يك روز در هنگام نياز، اين انتخاب شما به درد ملت و كشور خواهد خورد؛ بايد اين ذخيره را نگه داريم. اين، پشتوانه‏اى است كه بايد براى كشور باشد. مجلس خبرگان هميشه بايد آماده باشد؛ لذا بسيار مهم است. انتخابات شوراها هم از اين جهت مهم است كه كار روزمره‏ى مردم و زندگى شهر و روستايى مردم، متوقف به اين انتخابات است. اگر انسانهاى صالح، كارآمد، بانشاط، مؤمن، نجيب و امين در انتخابات شوراها انتخاب شوند، خيال مردم از لحاظ مسائل جارى روزمره‏ى زندگى - كه با آن سر و كار دارند - راحت خواهد شد. شما اگر آن كسى را كه مى‏پسنديد و مى‏خواهيد، انتخاب نكرديد، آن كسى كه شما نمى‏پسنديد، انتخاب خواهد شد و رأى خواهد آورد. بنابراين، رأى خودتان را به ميدان بياوريد.

اين كه در انتخابات كنگره، حزب وابسته‏ى به رئيس جمهور كنونى شكست خورد، اين فقط به معناى يك حادثه‏ى داخلى امريكا نيست؛ بلكه به معناى شكست سياستهاى جنگ‏طلبانه و پرخاش‏جويانه‏ى رئيس جمهور كنونى امريكاست. اين سياستها در سطح دنيا شكست خورده است. از نظر امريكاييها، طرف اصلىِ اين سياستها ملت ايران بود؛ و معنايش اين است كه ملت ايران در اين مرحله‏ى سياسى به صورت بارز و در سطح بين‏المللى پيروز شده است.

يك راهِ عمده‏ى آنها همين مسئله‏ى شيعه و سنى است كه بگويند جمهورى اسلامى ايران، جمهورى شيعه است و آن را در مقابل جامعه‏ى بزرگ اهل تسنن قرار دهند؛ تعصبات و احساسات مذهبى را وارد ميدان كنند. اين، چيز بسيار خطرناك و مهمى است و دارند اين كار را مى‏كنند. دستهاى سياست بيكار نيستند. ما همه‏ى همتمان بايد اين باشد كه اين خواست استكبارى را خنثى كنيم. همه بايد هشيار باشند؛ ملت ما، زبدگان ما، مبلغان ما، روحانيون پُرتلاش و خدوم ما، همه و همه توجه بكنند كه حركتى و اظهارى كه به اين نقشه‏ى دشمن كمك بكند، از آنها نبايد سر بزند. ...وظيفه‏ى جامعه‏ى تسنن هم همين‏طور است. برادران اهل تسنن هم بدانند كه نقشه‏ى دشمن، ايجاد اختلاف است، ايجاد تعصب است، برادركشى است؛ به كمتر از برادركشى هم راضى نمى‏شوند. ... آنها هم بايستى بيدار و متوجه باشند.

هر چه جمهورى اسلامى از لحاظ علمى، از لحاظ فن‏آورى و از لحاظ اجتماعى قدرت پيدا كند، اين قدرت متعلق به دنياى اسلام است؛ يك وزنه‏ى سنگينى در كفه‏ى دنياى اسلام است. انرژى هسته‏اى كه براى ملت ايران يك دستاورد بومى است، افتخار اينجاست. اين، براى دنياى اسلام مايه‏ى افتخار است. اينكه حالا بنشينند امريكاييها و انگليسيها و چند تا از دولتهاى عربى - يكى يا چند تا - راجع به انرژى هسته‏اى ايران و اينكه بايد ما نگذاريم، بايد تحريم كنيم، بايد چه كنيم، بايد خيال اسرائيل را از اين جهت آسوده كنيم، با هم بحث كنند، اين از طرف دولتهاى اسلامى يك خطاى سياسى است. دولتهاى اسلامى بايد افتخار كنند؛ بايد بدانند اين قوت، قوتِ آنهاست. البته ملت ايران بدون ترديد از حق خود نمى‏گذرد و مسئولان كشور هم حق ندارند از حق ملت ايران صرف‏نظر كنند.

خوب حالا ما را تهديد مي كنند به تحريم. اين ملت مگر تحريم را تجربه نكرده، ما در فضاي همين تحريم بوده است كه به اين پيشرفت هاي علمي و فناوري رسيديم. مي گويند: تحريمتان مي كنيم. مگر تا حالا تحريم نكرده بودند. تحريم ايران از سوي آمريكا و بعضي از متحدانش حتي به شكل قانون هم در آمد. ابلاغ هم شد. اندازه هم معين كردند كه بيش از اين مقدار -مبلغ مختصري- هيچ كس حق ندارد با ايران همكاري تجاري و مالي و سرمايه گذاري كند. يك ملت وقتي بيدار شد؛ وقتي قدرت خود را شناخت و كشف كرد، اين چيزها نمي تواند او را متوقف كند.
گناه ملت ايران از نظر قدرتمندان اين است كه اين طلسم را شكسته است. ايستاده است و توانسته است بايستد. و نه فقط بايستد بلكه توانسته است در عين ايستادگي روز به روز خودش را قوي تر كند. اين حقيقت قضيه است در مورد ملت ايران. بعد از اين هم همين خواهد بود. ملت ايران خواهد ايستاد. خود را بيشتر تقويت خواهد كرد. هم از لحاظ معنوي، هم از لحاظ مادي، هم از لحاظ بنيه اقتصادي ، هم از لحاظ توانايي هاي نظامي و دفاعي و هم از لحاظ اخلاق و فضيلت انساني. روز به روز بايد ما بيشتر خودمان را بسازيم و بيشتر ثابت كنيم كه خداي متعال ، انسان را قوي، آزاد، صاحب اختيار، صاحب عزم و اراده آفريده است و وعده الهي راست است.
و از دشمن نترسيد. شرط موفقيت اين است كه از دشمن نترسيد والّا ترس بلاي جان و موريانه بناي عزم انساني است. شما ببينيد الان همه كارشان اين است كه بترسانند. اين ر‍ژيم جعلي دروغين اشغالگر صهيونيست اعتراف كرد به اينكه بمب اتمي دارد فقط به خاطر اينكه بترساند. البته خاطرش هم جمع است كه متنفذين شوراي امنيت سازمان ملل كه هر گوشه دنيا، از آفريقا، سومالي ، ميانمار، هر جا يك اتفاق كوچكي بيفتد فوراً احساس خطر مي كنند براي امنيت ملي و به بند 7 فلان تمسك مي كنند اينها چشم هايشان را مي بندند. به اين هم خاطر جمع است. اين براي ترساندن كشورهاي اسلامي، اين براي ترساندن ايران اسلامي، اين براي ترساندن منطقه خاورميانه بود. ترساندن ابزار قدرت هاي زورگوست. اين ابزار را كُند كنيد.

روز 22 بهمن به اذن پروردگار، به حول و قوه الهي ملت ايران يك بار ديگر خود را -با جسم خود، با فرياد خود، با عزم خود- در خيابانهاي سراسر كشور نشان خواهد داد. انشاالله روز 22 بهمن روزي است كه ملت ايران علي‌رغم دشمنان خواهد آمد. يك مقداري مي خواهند از همين كارهاي رواني و عمليات رواني كه مي شنويد و مي بينيد يكي از مقاصدشان همين است كه شايد بتوانند 22بهمن را خلوت كنند. هر روز، 22 بهمن روز حرص خوردن سرويس هاي امنيتي امريكا و اسراييل و انگليس و امثال اينهاست. حرص مي خورند؛ مي‌بينند همينطور هي مردم دارند مي آيند هي دفاع از اسلام و دفاع از جمهوري اسلامي و دفاع از دولت اسلامي و اينها را هي فرياد مي كنند جلوي چشم همه مردم دنيا. براي اينكه مردم نيايند اين شايعات را درست مي كنند؛ يكي از مقاصدشان همين است. مردم بايد خوب اينها را حرص بدهند. و امسال انشاالله گرمتر و پرشورتر و فعالتر از سالهاي گذشته علي‌رغم سردي هوا مردم خواهند آمد توي ميدان و خواهند ديد همه دنيا كه ملت ما چگونه است.

اين هم كه حالا به مسجدالاقصي تعرض كردند كه واقعاً حادثه مهمي است، فاجعه است. دنياي اسلام بايد از خود عكس‌العمل نشان بدهد و ملت‌ها بايد عكس‌العمل نشان بدهند. ملت ها بايستي بيزاري خودشان را و نفرت خودشان را از اين دست هايي كه آلوده به اين حركت شنيع و زشت هست -تعرض به قبله اول مسلمين- بايد نشان بدهند.

من گفته‏ام، تأكيد مى‏كنم بر اين معنا و با يقين اين را عرض مى‏كنم كه: جوانِ امروز - جوانِ نسل سوم - در آمادگى خود و شجاعت خود و غيرت خود براى دفاع از هويت دينى و انقلابى خود، از جوانِ نسل اول - كه در دوره‏ى جنگ تحميلى و دفاع مقدس حضور داشت - هيچ كمتر نيست، شايد هم جلوتر است.

لازم است من در همينجا، صميمانه از ملت ايران به خاطر اين حركت عظيمى كه در بيست‏ودوى بهمنِ امسال انجام دادند، تشكر كنم. اينطور حركتها، اينطور حضور، اين غيرت و حميت الهى، موجب مى‏شود كه قدرت جمهورى اسلامى و نظام اسلامى جلوِ چشم دشمنان نمود پيدا كند. تهديدهاى آنها را كم مى‏كند و كم كرد.

قدر اين استعدادها و قدر اين شوق و همت را بدانند. با اين همه جوان، با اين همه انسان پرشور، با اين همتهاى بلند، با اين شجاعتها، كارهاى بسيار بزرگى مى‏شود انجام داد. مسؤولان از پيشرفت نترسند، از حركت به سمت قله‏هاى بزرگ نترسند؛ واهمه نكنند. از دشمن هم واهمه نكنند. نمى‏گوييم احتياط نكنند، چرا، احتياط در همه حال لازم است، اما احتياط كردن غير از ترسيدن است. اگر كسى از دشمن ترسيد، مرعوب دشمن شد، ديگر حركت نمى‏تواند بكند. نخير، از دشمن نترسند. البته مواظب باشند، مراقب باشند، جوانب كارهاشان را بسنجند، احتياط هم بكنند، ليكن عزم جلو رفتن را هرگز از دل خودشان و دل اين ملت خارج نكنند. توقف جايز نيست؛ چه در دانشگاه، چه در محيطهاى علمى ديگر، چه در محيطهاى صنعتى، چه در كارخانه، چه در محيط تجارت و دادوستد، چه در محيطهاى علمىِ دينى. در همه‏ى محيطها توقف جايز نيست.

مى‏گويند اين سياستهاى اصل 44 كه شما ابلاغ كرديد، موجب ثروتمند شدن افراد و وارد شدن سرمايه‏دارها به ميدان مى‏شود. من گفتم اصلاً ما اين سياستها را ابلاغ كرديم براى اينكه همين كار بشود؛ براى اينكه بيايند وارد ميدان بشوند، سرمايه‏گذارى كنند، فعاليت اقتصادى كنند. مى‏گويند اينجورى مى‏شود؟! ما اصلاً براى همين ابلاغ كرديم كه اين كار بشود. بعضى ديگر اين ابهام در ذهنشان هست كه اين همه راجع به مفاسد اقتصادى گفتيد و حرص خورديد و دستور داديد، كه بعضى‏اش عمل شده و بعضى‏اش عمل نشده، حالا چطور شما اين را مى‏گوييد؟ من عرض مى‏كنم: دوستان! اگر مبارزه‏ى با مفاسد اقتصادى به همان صورتى كه بنده گفتم، با همان جديت انجام بگيرد، كمك بسيار مهمى به همين فعاليت اقتصادى و نشاط سالم اقتصادى خواهد كرد. اين دو تا مكمل همند. همان چند سال پيش كه بنده اول‏بار راجع به مفاسد اقتصادى صحبت كردم، بعضى از مسئولان در ذهنشان اين بود كه ممكن است مشكلاتى ايجاد كند. من گفتم نه، آن كسانى كه مى‏خواهند فعاليت سالم اقتصادى داشته باشند، خوشحال مى‏شوند از اينكه يك عده كلّاش و قلّاش و كلاهبردار و پشت‏هم‏انداز و قانون‏شكن در ميدان نباشند، راهها را نبندند، اينها را بدنام نكنند. ما اين دو تا را نه فقط با همديگر منافى نمى‏دانيم، بلكه بنده اينها را مكمل هم مى‏دانم؛ معتقدم كه مبارزه‏ى با فساد و ريشه‏كنى فساد، بسترساز رقابت سالم اقتصادى است و كمك به همين سياستهاى اصل 44 است كه ابلاغ كرديم.

آنچه كه من عرض مى‏كنم اين است كه همه در اين بخش، وظيفه دارند. علت اينكه من با دوستان خواستم صحبت بكنم، همين بود كه همه توجه كنند كه در بخشهاى خودشان اجراى اين كار را تسهيل كنند؛ هم در مجلس قوانين و مقرراتى بايستى تدوين شود يا تغيير پيدا كند، هم در بخشهاى مختلف دولت بايست مديران و مسئولان به اين كار اهتمام بورزند و با جديت آن را دنبال كنند، و هم در قوه قضائيه، كه ما جلسه‏اى كه با آقايان داشتيم، از قوه‏ى قضائيه خواستيم كه دادگاههاى تخصصى براى رسيدگى به اين مسائل و دفاع از حقوق مالكيت افراد تشكيل بدهند. هم در اين زمينه دادگاه تخصصى لازم است، هم در زمينه‏ى مسائل مربوط به مفاسد اقتصادى. در هر دو جا بخشهاى تخصصى و دادگاههاى تخصصى لازم است كه كسانى باشند كه با اهتمام كامل مسئله را دنبال كنند. در بخشهاى دولتى هم بايد همه جديت داشته باشند و سرعت عمل. البته «سرعت عمل» كه مى‏گوييم، مرادمان شتابزدگى نيست؛ سرعت عملِ بدون شتابزدگى. يك مقطعى را مشخص كنند و كارها را پيش ببرند و نتايج كارها را به مسئولان بالاتر گزارش بدهند. ما هم در اينجا از چند ماه پيش يك كارگروهى را تشكيل داديم براى اينكه در سه قوه موضوع را دنبال كنند. حالا در مجلس هم كميسيونى براى اين كار تشكيل شده، در دولت هم مجموعه‏اى براى اين كار هست. بايد كار را سرعت ببخشند. سرعت بخشيدن به كار منافات ندارد با اينكه كار شتابزده انجام نگيرد؛ يعنى مطالعات را بكنند و اطرافش را هم درست بسنجند؛ با آدمهاى صاحب‏نظر مشورت بكنند. اين يك وظيفه است كه همه بايد در كار خودشان جدى باشند. دوم اينكه همه‏ى اين بندها بايد با هم مد نظر قرار بگيرد. والاّ ما بعضى از اين بندها را جلو بيندازيم، بعضى از بندها را فراموش كنيم، اين عدم تعادل به وجود خواهد آمد و درست نيست. كار سومى كه بايد انجام بگيرد كه قبلاً هم اشاره كرديم، شفاف‏سازى مقررات است. مقررات را بايستى شفاف كرد كه جاى توجيه و تبديل و تعبير و تأويل نباشد. راههاى تقلب بسته بشود، جلوى كسانى كه اهل سوءاستفاده از ظواهر قوانين هستند، گرفته شود. كار ديگرى كه لازم است انجام بگيرد، اطلاع‏رسانى به مردم است. مردم بايد در جريان جزئيات كار قرار بگيرند و بدانند كه در كجا مى‏توانند فعاليت اقتصادى كنند، كجا مى‏توانند سرمايه‏گذارى كنند، چه‏طور مى‏توانند در يك تعاونى وارد شوند. غالب مردم بى‏اطلاعند. سال گذشته وقتى اين سياستها از تلويزيون اعلام شد و گفته شد، بعضى از خواص شنيدند، خوشبخت شدند؛ خوشحال شدند. اغلب مردم كه ما مى‏ديديم، اصلاً توجه نداشتند كه موضوع چيست! بايد براى مردم تشريح بشود؛ تبيين بشود.